Το απόγευμα της Παρασκευής, 30 Σεπτεμβρίου 2022 και ώρα 6.30 μ.μ., παραμονή της εορτής του προστάτου της Σχολής Βυζαντινής Μουσικής της Ιεράς Μητροπόλεώς μας, Αγίου Ρωμανού του Μελωδου, εψάλη στον Ιερό Ναό Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου (πλησίον της κεντρικής πλατείας) με κάθε εκκλησιαστική τάξη και λαμπρότητα ο Πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός μετ᾽αρτοκλασίας, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας κ. Θεοφίλου. Το παρόν έδωσαν, μεταξύ άλλων, κληρικοί της Ιεράς μας Μητροπόλεως και μαθητές της Σχολής ενώ στο αναλόγιο έψαλε ο καθηγητής της Σχολής της Ιεράς μας Μητροπόλεως, Αιδεσιμ. Πρεσβύτερος π. Βασίλειος Κακλαμάνης, πλαισιωμένος από διδασκόμενους.

Στη συνέχεια, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας τέλεσε τον Αγιασμό με την ευκαιρία της έναρξης των μαθημάτων της Σχολής. Ακολούθησε σύντομη εκδήλωση στον φιλόξενο χώρο της ¨Καταφυγής¨ (πλησίον του Ιερού Ναού), κατά την οποία μίλησαν οι διδάσκοντες Αιδεσιμ. Πρεσβύτερος π. Βασίλειος Κακλαμάνης και κ. Μαρία Κακλαμάνη. Στη συνέχεια, η τοπική μας Εκκλησία, διά του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας, ο οποίος είναι ο εμπνευστής και αποτελεί σημαντικό πυλώνα στήριξης της Σχολής και του έργου της, τίμησε με αναμνηστική πλακέτα και τιμητικό δίπλωμα την κ. Ακριβή Αργύρη και την διδα Χρυσούλα Φερεντίνου , οι οποίες επί σειρά ετών, ακούραστα, αδιάκοπα και ανιδιοτελώς διακονούν την Ενορία Αγίου Γεωργίου Σπαρτοχωρίου Μεγανησίου. Για τα τιμώμενα πρόσωπα μίλησε ο εφημέριος του Ι. Ν. Αγίων Αποστόλων Κατωμερίου Μεγανησίου Αιδεσιμολ. Πρεσβύτερος π. Ευάγγελος Αρώνης, παρουσιάζοντας συνοπτικά το βιογραφικό και την πολύτιμη προσφορά τους.  Πριν την ολοκλήρωση της εκδήλωσης, ο Σεβασμιώτατος απένειμε στον κ. Γεράσιμο Φωκά το πτυχίο του ευχόμενος κάθε προκοπή στη ζωή του και τον προέτρεψε να συνεχίσει να μελετά και να εξελίσσετε στην ψαλτική τέχνη.

    Η Ιερά Μητρόπολις, ενημερώνει ότι οι εγγραφές συνεχίζονται και προσκαλεί όποιον επιθυμεί να διδαχθεί την βυζαντινή μουσική να εγγραφεί στις τάξεις της Σχολής.

———————————————————

ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΗ ΣΤΗΝ ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ

κ.κ. ΧΡΥΣΟΥΛΑΣ ΦΕΡΕΝΤΙΝΟΥ και ΑΚΡΙΒΗΣ ΑΡΓΥΡΗ

Λόγω εκτάκτου κωλύματος του εφημερίου της ενορίας Σπαρτοχωρίου (Μεγανησίου), αιδ. ιερέως π. Ελευθερίου Κωσταράκη, ο οποίος είναι και ο αρμόδιος να προσφωνήσει στην αποψινή τελετή, ο Σεβασμιώτατος μου ανέθεσε να τον αντικαταστήσω.

Ανταποκρινόμενος λοιπόν ευχαρίστως, αν και δεν είμαι ο καταλληλότερος, αφού δεν εφημερεύω στην ενορία, στην οποία ανήκουν και διακονούν οι σήμερον τιμώμενες αξιότιμες κυρίες, ευελπιστώ να το κατορθώσω.

Σεβασμιώτατε,

Είναι όντως αξιέπαινη η πρωτοβουλία σας να αποδίδετε –ως προεστώς της Εκκλησίας- τον δίκαιο έπαινο στα πρόσωπα εκείνα που, πέρα από το χρηστό ήθος τους και την σώφρονα καθημερινή αναστροφή τους, συνδράμουν ενεργά και στην εύρυθμη λειτουργία μιάς ενορίας ή ενός εκκλησιαστικού ιδρύματος ή γενικότερα της Ιεράς Μητροπόλεως.

Ειδικότερα, με την ευκαιρία της επισήμου ενάρξεως των μαθημάτων της Σχολής Βυζαντινής Μουσικής «ΑΓΙΟΣ ΡΩΜΑΝΟΣ Ο ΜΕΛΩΔΟΣ», έχετε καθιερώσει να τιμάτε ιδιαιτέρως πρόσωπα που διακόνησαν ή διακονούν ως ιεροψάλτες ή αναγνώστες, είτε επίσημα, είτε ανεπίσημα και αθόρυβα, στα ψαλτικά στασίδια κάποιας εκκλησίας.

Είναι γεγονός, για τα δεδομένα της μικρής επαρχιακής Ιεράς Μητροπόλεως μας, ότι η εξεύρεση καταλλήλων και ικανών προσώπων που θα επανδρώσουν τα αναλόγια των ιερών ναών είναι δύσκολη υπόθεση˙ και οι αιτίες πολλές και διάφορες: η γενικότερη θρησκευτική αδιαφορία της κοινωνίας, η πολυποίκιλλη σύγχυση της εποχής, η σατανική μανία για το έργο της Εκκλησίας, η ειρωνία ακόμη και από την ίδια την οικογένεια προς ένα νέο παιδί που θα θελήσει να διακονήσει, η απροθυμία ενίοτε και ημών των εφημερίων να προσπαθήσουμε να ανεύρουμε και να καθοδηγήσουμε και να καλλιεργήσουμε τα αυριανά στελέχη των ενοριών μας και ένα σωρό άλλοι λόγοι.

Βεβαίως, απογοήτευση δεν χωράει˙ απόφαση χρειάζεται και προσπάθεια! Όπως η αξιέπαινη προσπάθεια που γίνεται από τη Σχολή της Βυζαντινής Μουσικής.

Και η τιμή που γίνεται στα πρόσωπα, που η ποιμαντορική ευθυκρισία του Σεβασμιωτάτου ορίζει, δεν έχει βεβαίως σκοπό κολακείας ή προσωποληψίας, αλλά ο σκοπός είναι αφ΄ ενός μεν (όπως προείπαμε) ο δίκαιος έπαινος της Εκκλησίας και αφ΄ ετέρου ο παραδειγματισμός και άλλων ανθρώπων να παρακινηθούν να διακονήσουν ενεργά την Ενορία τους.

Σεβαστοί αδελφοί και συλλειτουργοί,

γνωρίζετε από πρώτο χέρι τη δυσκολία ανευρέσεως συνεργατών, επιτρόπων, ευτρεπίστριας, νεωκόρου και κυρίως ιεροψαλτών. Κάποιοι από εσάς θα δοκιμάσατε αρκετές φορές, κάποιο Σαββατόβραδο, την αγωνία εάν την Κυριακή το πρωί θα έχετε ψάλτη να σας συλλειτουργήσει… Κάποιοι θα βρεθήκατε σε αδιέξοδο, όταν ο ψάλτης σας γέρασε… Και σίγουρα θα αναπαυθήκατε όταν βρίσκεται κάποιος να ψάλλει στην Θεία Λειτουργία ή τη Μεγάλη Εβδομάδα ή στην Πανήγυρη της Εκκλησίας σας.

Σε αυτές τις περιπτώσεις, η παρουσία ενός και μόνον ευλαβούς ανθρώπου από το εκκλησίασμα που θα επιφωνήσει το «Αμήν» ή θα πει το «Κύριε, ελέησον» είναι μεγάλη υπόθεση για να τελείται η θεία Λατρεία ευσχημόνως.

Αγαπητοί αδελφοί χριστιανοί,

ένα τέτοιο θεάρεστο έργο˙ μία τέτοια ευλογημένη προσφορά˙ μία τέτοια ιερή διακονία, ίσως και χωρίς να το καταλάβουν και σίγουρα χωρίς να το επιδιώξουν και σιγουρότατα χωρίς αντάλλαγμα, επιτέλεσαν και επιτελούν και –πρώτα ο Θεός- θα συνεχίσουν να επιτελούν οι σήμερον τιμώμενες σεβαστές κυρίες, η κα. Ακριβή Αργύρη-Τζέιμς και η δις Χρυσούλα Φερεντίνου, από το Σπαρτοχώρι του Μεγανησίου.

Η γνωριμία μου μαζί τους κατά τά τελευταία 22 χρόνια που εφημερεύω κι εγώ στο νησί εκείνο, με ωθεί να επιβεβαιώσω την ευλάβεια τους, την ευσέβεια τους και την καλή μέριμνα για την εκκλησία του χωριού τους.

Επί των ημερών του σημερινού εφημερίου Σπαρτοχωρίου π. Ελευθερίου Κωσταράκη, αλλά κυρίως επί των ημερών (περ. 30 χρόνια) του προεφημερίου π. Σπυρίδωνος Δρέττα, και η κα. Χρυσούλα και η κα. Ακριβή, μετέπειτα, ήταν πάντοτε παρούσες και πρόθυμες να επιφωνήσουν αυτό το «Αμήν» και να ψάλλουν το «Κύριε ελέησον», όταν η συγκυρία το απαιτούσε.

Κίνητρο τους η ευλάβεια˙ αιτία η ευσέβεια˙ σκοπός η ευλογία από τη θεία λατρεία!

Η δις Χρυσούλα Φερεντίνου γεννήθηκε και ζει στο Σπαρτοχώρι. Μεγάλωσε και εργάσθηκε στο νησί. Είναι γυναίκα αφοσιωμένη στην Εκκλησία, σεβαστική υπερβαλόντως στο ιερατικό σχήμα, φιλόξενη, ευγενική, πρόθυμη στο συνάνθρωπο. Στη διαμόρφωση αυτής της ευσεβούς συμπεριφοράς συνέβαλαν άνθρωποι πενυματικοί˙ ο π. Δημήτριος Φωτίου και ο π. Γεράσιμος Κονιδάρης!

Η μέριμνα για τη λειτουργία της ενορίας, για να έχει το χωριό ιερέα, για να είναι ευπρεπισμένες οι εκκλησίες αποτελούν την καλή αγωνία της! Η διακονία της στη κατήχηση των παιδιών, αλλά και των ενηλίκων γυναικών, καθώς και στη διάδοση του λόγου του Θεού αποτελούν επίσης χαρακτηριστικά της γνωρίσματα! Χαίρει εκτιμήσεως και σεβασμού από τους συνανθρώπους της! Απολαμβάνει της εμπιστοσύνης των συγχωριανών της! Απόδειξη ότι όταν προσφάτως πρωτοστάτησε στην ανέγερση ιερού Εξωκκλησίου αφιερωμένο στην Αγία Παρασκευή, πάμπολλοι συνέδραμαν, ακριβώς λόγω της εμπιστοσύνης που όλα αυτά τα χρόνια ενέπνευσε!

Αλλά σημαντική και η διακονία της ως ψάλτριας, με την έννοια που περιγράψαμε παραπάνω, δηλ. της αθόρυβης και σεμνής παρουσίας στο ψαλτικό στασίδι, για να συλλειτουργήσει τον ιερέα σε καθημερινές ή και Κυριακάτικες θείες Λειτουργίες και άλλες ιερές ακολουθίες, όπου η παρουσία ψάλτη ήταν ανέφικτη. Σε αυτές τις περιπτώσεις η Θεία Λατρεία ετελείτο αξιοπρεπώς!

Παρομοίως και η αξιότιμη κα. Ακριβή Αργύρη, η οποία γεννήθηκε στο Σπαρτοχώρι, αλλά έζησε και αρκετά χρόνια στο εξωτερικό, μέχρις ότου επαναπατρίσθηκε με τον αείμνηστο και αγαπητό σύζυγο της Δαβίδ Τζέιμς, ο οποίος –σημειωτέον- επέλεξε συνειδητά σε ώριμη ηλικία, την ορθόδοξη χριστιανική πίστη και όχι απλώς επέλεξε να γίνει ορθόδοξος, αλλά έζησε συνειδητά και αγωνιστικά αυτή την ιερή επιλογή του, μέχρι τέλους της ζωής του.

Η κα. Ακριβή ανέλαβε κατά τα τελευταία, αρκετά ήδη, χρόνια το ψαλτήριο της Ενορίας του Αγ. Γεωργίου και διακονεί ως ψάλτρια καθ΄ όλη τη διάρκεια του έτους, σε όλες τις ιερές ακολουθίες, συμβάλλουσα –με τις δυνάμεις της- στην εύρυθμη τέλεση των ιεροπραξιών.

Χαίρει επίσης, της εκτιμήσεως και του σεβασμού των συμπολιτών της. Είναι αξιοπρέπης, ευγενική και αγαπητή κυρία! Οι χαρακτηρισμοί είναι αληθείς και όχι εγκώμια…

Η τιμητική λοιπόν διάκριση, που ο Σεβασμιώτατος επιδίδει και στις δύο ερίτιμες κυρίες, έρχεται ακριβώς για να επιβραβεύσει αυτήν την ταπεινή διακονία τους! Η Εκκλησία ασφαλώς δεν μας οφείλει! Εμείς οφείλουμε στην Εκκλησία! Πλην όμως, η τιμή όταν είναι αληθής και γνήσια και δικαία είναι αξιέπαινη! Και αφού η τιμή δεν ζητείται, και μάλλον προσκρούει και στην ταπεινοφροσύνη, αλλά η Εκκλησία, δια του Επισκόπου, αγκαλιάζει με εκτίμηση τα πιστά τέκνα της, τότε η τιμή είναι ευπρόσδεκτη, πάντοτε προς δόξαν Θεού!

Ευχόμαστε, ο Πανάγιος Θεός, με τις πρεσβείς της Κυρίας Θεοτόκου, του Αγ. Γεωργίου, τον οποίον ευλαβούνται και γι΄ αυτό τον υπηρετούν και του Αγ. Βησσαρίωνος, πολιούχου Μεγανησίου, να ευλογεί, να κρατύνει και να αγιάζει και την κα. Χρυσούλα και την κα. Ακριβή, στη διακονία τους, στην καθημερινότητα τους και στον πνευματικό αγώνα τους, ώστε να ψάλλουν στον Θεό όσο υπάρχουν δηλ. σ΄ αυτήν τη ζωή, μα κυρίως στην αιώνια!

Αμήν!

Άξιες!!!